خبرها و رویدادها

فناوری آموزشی چیست؟

فناوری آموزشی عبارت است از “مطالعه تسهیل یادگیری و بهبود عملکرد با ایجاد، استفاده و مدیریت فرآیندها و منابعی از جنس تکنولوژی های مناسب”

تعریف فناوری آموزشی

انجمن ارتباطات و فناوری های آموزشی فناوری آموزشی را به عنوان ” مطالعه تسهیل یادگیری و بهبود عملکرد با ایجاد، استفاده و مدیریت فرآیندها و منابعی از جنس تکنولوژی های مناسب” تعریف کرده است. لازم به ذکر است که فناوری آموزشی شامل “نظریه و کارهای طراحی، توسعه، بهره برداری، مدیریت و ارزیابی فرآیندها و منابع برای یادگیری” می باشد. به همین ترتیب، تکنولوژی آموزشی به همه علوم معتبر و قابل اعتماد کاربردی از تجهیزات گرفته تا فرایندها و مراحل که از تحقیقات علمی حاصل می شود، اشاره می کند و در یک زمینه خاص می تواند به فرآیندهای نظری، الگوریتم یا اکتشافی نیز اشاره کند: لزوما نیازی نیست که به فن آوری فیزیکی اشاره داشته باشد. تکنولوژی آموزشی روند تطبیق تکنولوژی با آموزش در جهت مثبت است که باعث می شود محیط یادگیری متنوع تر باشد و همچنین راهی برای آموزش نحوه استفاده از فناوری به دانش آموزان باشد.

اصطلاحات مرتبط با فناوری آموزشی

فناوری آموزشی یک اصطلاح فراگیر است که شامل ابزارهای مادی و مبانی نظری برای حمایت از یادگیری و تدریس می باشد. تکنولوژی آموزشی محدود به سطح بالا نیست، بلکه به هر چیزی که یادگیری و آموزش را در یادگیری آنلاین، یادگیری چهره به چهره و یا یادگیری ترکیبی بهبود می دهد.

یک تکنسین آموزشی، فردی است که در زمینه تکنولوژی آموزشی آموزش دیده است. تکنولوژیست های آموزشی سعی می کنند برای ارتقای یادگیری، فرآیند و ابزارها را تجزیه و تحلیل، طراحی، توسعه، پیاده سازی و ارزیابی کنند.

فناوری آموزشی الکترونیک مدرن، بخش مهمی از جامعه امروز ما محسوب می شود. فناوری آموزشی اصطلاحات آموزش الکترونیکی، فناوری تعلیمی، کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات در آموزش و پرورش، ، فناوری یادگیری، یادگیری چندرسانه ای، بهبود یادگیری مبتنی بر تکنولوژی ، آموزش مبتنی بر کامپیوتر ، آموزش کامپیوتر، آموزش مبتنی بر اینترنت ، آموزش کامپیوتر و یا آموزش کامپیوتر ، آموزش مبتنی بر اینترنت ، یادگیری انعطاف پذیر، آموزش مبتنی بر وب، آموزش آنلاین، همکاری آموزش دیجیتال، آموزش توزیع شده ارتباطات مربوط به کامپیوتر، یادگیری سایبری و آموزش چند منظوره، آموزش مجازی، محیط یادگیری شخصی سازی شده، یادگیری شبکه ای، محیط یادگیری مجازی (که با عنوان سیستم عامل یادگیری نیز شناخته می شود)، یادگیری یا یادگیری موبایلی، یادگیری فراگیر و آموزش دیجیتال را شامل می شود.

تکنولوژی های آموزشی

رسانه های آموزشی و ابزار می توانند برای موراد زیر استفاده شوند :

  • پشتیبانی ساختاری کار: کمک به انجام کار (روش ها و پروسه ها)،
  • دسترسی به پایگاه های اطلاعات (به کاربر کمک می کند اطلاعات مورد نیاز خود را پیدا کند)
  • اشکال مختلف نمایش دانش (بازنمایی های متعدد از دانش، مانند ویدئو، صدا، متن، تصویر، داده ها)

در حال حاضر، انواع مختلفی از فن آوری فیزیکی مورد استفاده قرار می گیرد: دوربین های دیجیتال، دوربین های فیلمبرداری، ابزارهای تخته سفید تعاملی، ویژوالایزر ها، رسانه های الکترونیکی، و پروژکتور های LCD. ترکیب این تکنیک ها شامل بلاگ ها، نرم افزار های مشترک، کلاس مجازی می باشد.

سیستم مدیریت آموزش

یک سیستم مدیریت آموزش یا سیستم مدیریت منابع آموزشی یک نرم افزار طراحی شده برای بهینه سازی مدیریت آموزش مدرس محور است. این نرم افزار ها مانند یک برنامه ریز منابع سازمانی ، یک ابزار دفتری است که هدف آن همه ی جنبه های روند آموزش است: برنامه ریزی (برنامه ی آموزشی و پیش بینی بودجه)، تدارکات (برنامه ریزی و مدیریت منابع)، حسابداری (ردیابی هزینه، سودآوری )، گزارش دهی و فروش سودآور ارائه دهندگان آموزش. یک سیستم مدیریت آموزشی می تواند برای برنامه ریزی برنامه های گرافیکی، ارائه برنامه های آموزشی، مکان ها و تجهیزات، بهینه سازی استفاده از منابع، ایجاد یک برنامه آموزشی و پیگیری بودجه های باقیمانده، ایجاد گزارشات و به اشتراک گذاری اطلاعات بین تیم های مختلف استفاده شود.

با این که سیستم های مدیریت آموزش بر مدیریت آموزش های هدایت شده توسط مربی تمرکز می کنند، همچنین می توانند سیستم lms را تکمیل کنند. در این وضعیت، LMS مدیریت و ارزیابی آموزش الکترونیکی را مدیریت خواهد کرد، در حالی که یک سیستم مدیریت آموزش TMS، برنامه ریزی، لجستیک و گزارش دهی ILT و برنامه های پس انداز را مدیریت خواهد کرد.

بخش های فناوری آموزشی 

پیش دبستانی

انواع مختلف رسانه های الکترونیکی می تواند آینده دوره پیش دبستانی باشد. اگر چه والدین یک تجربه و نظر مثبتی را گزارش می دهند، تاثیر چنین کاربرد به صورت نظام مند مورد ارزیابی قرار نگرفته است.

در دوره پیش دبستانی، فناوری را به چند روش می توان معرفی کرد. پایه ترین آن ها استفاده از رایانه ها، تبلت ها و منابع صوتی و تصویری در کلاس های درس است.

دوران ابتدایی و راهنمایی یا متوسطه اول

آموزش الکترونیکی توسط مدارس دولتی راهنمایی در ایالات متحده و همچنین مدارس خصوصی مورد استفاده قرار می گیرد. در برخی از موارد محیط های یادگیری الکترونیکی در یک کلاس سنتی مورد استفاده قرار می گیرند، بعضی دیگر به دانش آموزان اجازه می دهد تا از خانه یا هر مکان دیگری در کلاس آنلاین شرکت کنند.  استفاده از سیستم عامل های مجازی برای آموزش الکترونیکی در سراسر جهان در حال افزایش است. با مدرسه مجازی دانش آموزان می توانند در دوره های  همزمان و یا دوره های یادگیری ناهمزمان از هر نقطه ای که امکان اتصال به اینترنت وجود دارد، شرکت کنند.

اموزش الکترونیک به طور فزاینده ای توسط دانش آموزانی که به دلایلی چون آلرژی های شدید یا سایر مسائل پزشکی، ترس از خشونت و قلدری در مدرسه و دانش آموزانی که والدیت آن ها ترجیح می دهند در خانه درس بخوانند، استفاده می شود. مدارس آنلاین یک پناهگاه برای دانش آموزان برای دریافت آموزش با کیفیت را ایجاد می کنند در حالی که تقریبا می توانند به طور کامل از این مشکلات اجتناب کنند. مدارس آنلاین نیز اغلب با مسائلی از قبیل موقعیت، سطح درآمد یا اندازه کلاس در مدارس اجاره ای آجری محدود نمی شوند.

استفاده از یادگیری الکترونیکی به عنوان مکمل کلاس درس سنتی افرایش یافته است. دانش آموزانی که دارای استعداد خاص یا علاقه به موضوعات خارج از برنامه های مدرسه می توانند از آموزش های الکترونیکی برای ارتقای مهارت های خود استفاده کنند. برخی از موسسات آنلاین با استفاده از سیستم وب کنفرانس ، بین دانش آموزان و مربیان ارتباط برقرار می کنند تا یک کلاس دیجیتالی تشکیل دهند. آموزش مجازی در مدارس ابتدایی و راهنمایی اغلب با نام مدرسه مجازی و در آموزش عالی با نام دانشگاه مجازی خوانده می شود.

آموزش الکترونیکی در آموزش عالی

در سال های اخیر، ثبت نام در دوره های آنلاین کالج ها و دانشگاه ها افزایش قابل توجهی داشته است. اگر چه بخش بزرگی از موسسات آموزش عالی برای سو  کلاس مجازی و دوره هیا آنلاین ارائه می دهند، بخش بزرگ دیگری از آموزشگاه ها این کار را بدون منفعت مالی انجام می دهند و دوره های آموزش آنلاین رایگان ارائه می دهند.

در هر حال آموز آنلاین در آموزش عالی به سرعت در حال افزایش است و حتی برنامه های آنلاین دکترا در دانشگاه های برجسته تحقیقاتی توسعه یافته اند.

اگرچه دوره های موک یا دوره های آنلاین گسترده ممکن است برای جایگزینی کامل آن ها با آموزش عالی حضوری محدودیت هایی داشته باشند، با این حال چنین برنامه هایی به طور قابل توجهی گسترش یافته است. دانشگاه MIT، دانشگاه استنفورد و پرینتسون کلاس هایی را به مخاطبان جهانی ارائه می دهند، اما نه با اعطای مدرک و اعتبار دانشگاه. برنامه های سطح دانشگاه  که توسط موسسه تکنولوژی ماساچوست و دانشگاه هاروارد تاسیس شده است، بدون هزینه رشته ها و موضوعات متنوعی را در قالب کلاس مجازی ارائه می دهند؛ البته با می توان با پرداخت مقداری هزینه مدرک گذراندن دوره را نیز گرفت. MOOC غیر از زمان شروعش تأثیر قابل توجهی بر آموزش عالی نداشته و پس از گسترش اولیه تاثیر آن کاهش یافته است، اما انتظار می رود در برخی از آنها باقی بماند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

× چگونه می‌توانم به شما کمک کنم؟